Reisverslag Myanmar 4-12 januari 2010

(geschreven door Wilbert en Marianne Berendrecht)

God is aan het werk in Myanmar! Dit is de getuigenis van Mattheus van der Steen en zijn team, die net teruggekomen zijn van hun pionierreis in Myanmar. De christenen in dit gesloten land zijn hongerig naar opwekking en transformatie. God is deuren aan het openen!

Myanmar: een gesloten land waar militairen en generaals de lakens uitdelen. Een land waar circa 90% van de bevolking boeddhist is  en waar een groot deel van de bevolking onder de armoedegrens leeft. In Myanmar wordt alles streng gecontroleerd en gelden strikte regels. Formeel is er vrijheid van godsdienst, maar in de praktijk hebben christenen het zeer moeilijk.

We ervaren het dan ook echt als de gunst van God dat de regering toestemming had gegeven voor het houden van een Trin conferentie met als thema opwekking en transformatie. Deze tweedaagse conferentie hebben we in een speciaal toegewezen ruimte gehouden in de hoofdstad Yangon. Vooraf kregen we te horen dat zich 500 mensen hadden geregistreerd. Aan het eind van de eerste dag bleken er echter al 640 mensen aanwezig te zijn geweest. De tweede dag waren er zelfs meer dan 700! De Heilige Geest is op een krachtige manier gevallen op de mensen en er zijn letterlijk honderden mensen aangeraakt en genezen van allerlei kwalen en ziekten. Een vrouw die al 12 jaar aan astma leed werd genezen. Een ander getuigt dat keelproblemen zijn verdwenen. God geneest een vrouw van een huidziekte. Ze vertelt dat ze vaak – tevergeefs – naar de tempel ging en betaalde voor genezing. Maar nu getuigt ze: “De boeddhistische god kan mij niet genezen, maar Jezus wel! Ik ben ontzettend blij!” Een man vertelt dat hij is genezen van pijnen en dat vloeken zijn verbroken. Een vrouw getuigt dat ze na negen jaar vreselijke hoofdpijnen door God is genezen! En zo zijn er nog vele andere getuigenissen. In deze twee dagen maken we echt een stuk opwekking mee en worden vele kerkleiders aangeraakt en toegerust om opwekking en transformatie te brengen in Myanmar.

De dagen na de conferentie bezoeken we kerken en weeshuizen in de buitenwijken en omgeving van de hoofdstad Yangon. Onderweg hiernaartoe zien we alleen maar verschrikkelijke armoede. Het is nog erger dan de plekken die we in India hebben bezocht. Echt mensonterend. Na een lange rit door elkaar geschud te zijn komen we in een klein kerkje van bamboe op palen. Tijdens de cycloon Nargis in mei 2008 zijn in deze omgeving ruim 150.000 doden gevallen. We moesten dit keer wat voorzichtiger zijn en hadden maar beperkt de tijd gekregen van de regering maar toch konden we de Heer heerlijk aanbidden. Hans deed zijn goocheltrucjes en legde daarbij het evangelie uit. Intussen werd een meisje binnengedragen. Ze was kreupel en kon niet spreken. De moeder zag er wanhopig uit. Nadat we de boodschap van het evangelie gepredikt hadden legden we de mensen de handen op en baden om vervulling met de Heilige Geest. Het begrip “vallen in de Geest” kennen ze geheel daar niet. De eerste vrouw waar we voor baden werd zo aangeraakt door de kracht van God dat ze als een baksteen naar beneden viel. Nadat we voor iedereen gebeden hadden, konden veel mensen voor het eerst in tongen bidden.

Daarna bad Mattheus in Jezus naam voor de zieken en plotseling vond er geroezemoes plaats. Er kwam een moeder met haar dochter naar voren lopen; het was de moeder van het kreupele meisje. Het meisje kon niet lopen en moest daarom altijd gedragen worden. Geld voor krukken of een rolstoel was er niet. Maar tijdens de aanbidding en de tijd van gebed had de Heer haar benen en voeten weer helemaal recht gemaakt en haar spieren sterk gemaakt!! Ook heeft God haar spraak aangeraakt. Ze kon voor het eerst duidelijk spreken. Gods kracht gaat echt boven elke ziekte uit! We waren bijzonder onder de indruk.

De bezoeken aan de weeshuizen zijn ook bijzonder indrukwekkend. In elk van de huizen hangt een zeer prettige sfeer. De leiders zijn heel lief en zorgzaam. Ook streven ze ernaar om zoveel mogelijk zelfvoorzienend te zijn. Ze hebben allemaal een groentetuin en sommigen hebben wat beesten rondlopen. Bij een weeshuis hebben we een geweldige ervaring. Al bij binnenkomst ervaren we heel sterk Gods aanwezigheid. De kinderen zijn met elkaar God aan het aanbidden. De intensiteit hiervan was enorm! We besluiten gelijk om hier langer te blijven om God alle ruimte te geven om te werken. Na de aanbidding deelt Mattheus een indringend woord over hoe God deze kinderen wil gaan gebruiken voor opwekking. Ze zullen bovennatuurlijke wonderen mee gaan maken en God op zeer bijzondere wijze zien gaan werken. Mattheus noemt het verhaal van de wonderbaarlijke spijziging, waarin een jongen bij Jezus komt met vijf broden en twee vissen. Hiermee worden duizenden mensen gevoed. Mattheus spreekt uit dat zij ook dergelijke vermenigvuldigen zullen gaan meemaken! Daarna leggen we de kinderen de handen op. Alle kinderen worden aangeraakt. Er wordt geroepen, gehuild en gelachen! Wat een bijzondere tijd in een bamboe hut, ergens in de buitenwijken van Yangon! God is goed!!

We geloven dat God echt deuren voor dit land heeft geopend! Tijdens de reis hebben we samen met de pastors plannen gemaakt voor een International Music and Blessing Festival in Yangon. We verwachten hier 3000-5000 mensen. Dit is nog nooit eerder gebeurd in Myanmar en belooft dus een historische bijeenkomst te worden!

We willen met nadruk alle mensen die financieel hebben gegeven enorm bedanken. Dankzij hen  zijn deze fantastische dagen mogelijk geweest. Ook alle bidders willen we heel hartelijk bedanken. We hebben vele mensen kunnen zegenen en bemoedigen. God heeft openingen gegeven en we geloven met heel ons hart dat Hij de komende jaren een schitterend werk gaat doen in Myanmar. Bid voor verdere doorbraken. Bid voor een transformatie in dit land van armoede en onderdrukking, maar ook een land met liefdevolle en prachtige mensen.
Bedankt voor uw steun!

Reisverslag Mattheus Myanmar/Birma januari 2010

(Team: Mattheus van der Steen, Hans Sas, Wilbert en Marianne Berendrecht)

7 januari:

We vonden de aankomst behoorlijk spannend in Myanmar omdat het een gesloten land is. Het land wordt geregeerd door militairen en generaals. We merken enorm de gunst van God omdat de regering toestemming had gegeven voor het houden van een Trin conferentie met als thema opwekking en transformatie. De religie in Myanmar is boeddhistisch en alles wordt streng gecontroleerd. Zo mogen er niet meer dan 10 mensen bij elkaar zijn ’s avonds. Er is bijna geen mobiel netwerk.We hebben met hele strenge controles, toestemming gekregen om in een ruimte conferentie te mogen houden. In deze ruimte zijn Maximaal 500 zitplaatsen. We hebben net te horen gekregen dat er de eerste dag al meer dan 600 mensen hadden verzameld en de 2de dag meer dan 700 mensen. Op de 2de dag van de conferentie is de Heilige Geest op een krachtige manier gevallen op de mensen en zijn er letterlijk honderden mensen spontaan genezen van allerlei kwalen en ziekten.Er zijn zoveel genezingen dat er een formulier is gemaakt waar alle informatie op wordt verzameld en gecheckt. Op maandag als we naar huis vliegen krijgen we het report vertaald in het Engels mee. We willen echt benadrukken om alle mensen te bedanken die financieel gegeven hebben. Ze maken echt een stuk opwekking mee en vele kerkleiders zijn aangeraakt, evenals de mensen die toegerust zijn om opwekking en transformatie te brengen in Myanmar.

8 januari:

Vandaag was de dag dat we naar de dorpjes gingen om daar de vervolgende kerk en de ondergrondse kerk te ontmoeten en te bemoedigen. Op het platteland is de vervolging nog erger.
We hebben onderweg alleen maar verschrikkelijke armoede gezien, het team vond het erger dan in India. Het was echt mens onterend. Na een lange rit door elkaar geschud te zijn kwamen we in een klein kerkje, op palen gemaakt van bamboe. In deze omgeving vielen ruim 150.000 doden, 3 jaar geleden door de cycloon die hier toen tekeer ging. We moesten dit keer erg voorzichtig zijn maar we konden de Heer heerlijk aanbidden. Hans deed zijn goocheltrucjes en legde daarbij het evangelie uit, in tussen werd een meisje binnengedragen, kreupel en kon niet spreken. De moeder zag er wanhopig uit. Nadat we de boodschap van het evangelie gepredikt hadden legde we de mensen de handen op en baden om vervulling met de Heilige Geest. Het begrip “vallen in de Geest” kennen ze geheel daar niet. De eerste vrouw waar we voor baden werd zo aangeraakt door de kracht van God dat ze als een baksteen naar beneden viel. Nadat we voor iedereen gebeden hadden, konden veel mensen voor het eerst in tongen bidden.

Daarna bad ik in Jezus naam voor de zieken en plotseling vond er geroezemoes plaats. Er kwam een stralende moeder met haar dochter naar voren lopen, het was de moeder van het kreupele meisje. Die niet kon lopen en altijd gedragen moest worden en geld ontbrak er voor krukken of een voor een rolstoel. De Heer had haar benen en voeten weer helemaal recht gemaakt en haar spieren sterk gemaakt. Toen we de Heer wilde loven en prijzen, begon ze haar mond open te doen en kwam haar tong los. Ze kon voor het eerst spreken en sprak mij perfect na in het Engels. Het dak ging er letterlijk vanaf en het team was erg onder de indruk van Gods heerlijke liefde en kracht voor dit bijzondere en ook echt onderdrukte volk!

Daarna zijn we doorgereden naar een locatie voor 5000 mensen. We hebben een afspraak op maandagochtend met een regeringsfunctionaris om in 2010/2011 een campagne te houden.

Dit zou UNIEK zijn, helemaal geweldig, Even een kleine update vanuit Myanmar/Birma.