Rapportage naar aanleiding van de Trin campagne februari 2009 in India.

Welke impact heeft deze nu werkelijk gehad? In februari 2009 is er in Bhimavaram India een middelgrote campagne gehouden door Trin. Hier zijn, verdeeld over vier avonden, in totaal zo'n 150.000 bezoekers geweest. Een groep van 70 personen is mee geweest vanuit Nederland en heeft mee gewerkt. Na de crusade werden geweldige getallen van bekeerlingen genoemd maar hoe staat het er nu werkelijk voor? Zijn deze getallen nog steeds de waarheid of moeten we ze met een korreltje zout nemen? Zijn de mensen nog steeds bekeerd of zijn ze weer terug gevallen en was het gewoon een opwelling? Wat voor gevolgen heeft het voor Bhimavaram en omgeving?

In november 2009 ben ik zelf voor een werkbezoek in India geweest en heb deze zaken onderzocht op verzoek van Mattheus van der Steen.

Feiten aangeleverd vanuit de Apple-Association:

• Tijdens de campagne avonden zijn er 104.000 decision-cards ingeleverd.
• Na de campagne zijn nog zo'n 10.000 decision-cards per post binnen gekomen bij de Apple-Association.
• In totaal hebben dus 114.000 mensen schiftelijk te kennen gegeven dat zij Jezus Christus willen volgen.
• Na de campagne zijn er 800 nieuwe huisgemeentes gestart. Elk bestaand uit ca. 65 mensen.
• In totaal gaan er nu zo'n 50.000 mensen die hun dicision-card hebben ingeleverd naar deze huisgemeentes.
• Na de campagne zijn 30.000 net bekeerde mensen opgevangen door de traditionele kerken.
• Van ruim ca. 34.000 mensen is niet bekend waar ze terecht zijn gekomen. Dit door verschillende oorzaken die verderop worden behandeld.

Na de campaign heeft de Apple-Association 2 maanden hard gewerkt om de decision-cards te verdelen. Vanuit de Apple-Associatoin zijn mensen begonnen om de mensen die hun decision-card hadden ingeleverd te benaderen. Dit werd per regio ingedeeld. Per regio of dorp werd met een groep van 2 tot 5 mensen begonnen met eenhuisgemeente. Deze huisgemeentes benaderden de mensen die hun gegevens haddeningeleverd. Wegens het gebrek aan mankracht werd de rest van de mensen verdeeld onder de reguliere kerken. Deze hebben nu zo'n 30.000 mensen in hun midden opgenomen. Wel is er met hen afgesproken dat deze mensen geen lid worden van de reguliere kerken maar dat zodra de Apple-Association voldoende mensen heeft opgeleid deze 30.000 ook door hen worden opgevangen en onderricht zullen ontvangen. 

Van 34.000 mensen is niet bekend waar ze terecht zijn gekomen. Dit komt doordat sommigen hun gegevens niet juist hebben ingevuld. Ook zijn er mensen die door hun gezinssituatie niet benaderd kunnen worden. Wanneer ze benaderd zouden worden zou dit hun ernstig schaden. Hierbij moeten we denken aan mishandeling (geestelijk en lichamelijk) tot aan doodslag. Maar ook aan echtscheiding, wat in India voor een vrouw betekend dat ze niet meer mee kan functioneren in de maatschappij. Een gescheiden vrouw krijgt ook geen werk, waardoor ze vaak in de prostitutie belanden. Ook zal een deel van deze groep terug gevallen zijn in het Hindoeïsme, Boeddhisme of Islamisme. De mensen die hun leven aan Jezus Christus hebben gegeven komen uit alle lagen van debevolking. (van hoge en lage kastes). Dit geeft een uitdaging op zich omdat er binnen de religieuze kerken er ook nog onderscheid wordt gemaakt. Er bestaan hoge en lage kastekerken. De uitdaging is nu voor de revival church om de mensen te leren dat iedereen gelijk is in Jezus.

Dat is de grote uitdaging voor het nieuwe jaar! Mensen tot Jezus leiden is één, maar volwassen discipelen uitzenden als apostelen is vers twee. Er is nog bevrijding en Bijbelseopleiding nodig, zodat de mensen goed weten wie ze zijn in Christus. Ook moet iemand ze vertellen dat ze dankzij Jezus geen zondig mens meer zijn. Maar dat ze nu omdat ze onberispelijk leven, samen met Hem in liefde mogen heersen. Zo zal het evangelie een steeds groter witte olievlek worden niet alleen in Bhimavaram maar voor heel India. God droomt ervan om het achterland van Zijn land Israel weer in te nemen door LIEFDE. Zoals ook in de tijd van Esther en Ahasveros, de mensen werden niet meer verdrukt maar kregen cadeaus van hun koning en vierden dagen lang feest!

Kortom: Wat in mijn ogen belangrijk is, is dat de opvolging van een campagne zeker zo belangrijk is als de crusade zelf. De nieuwe leiders hebben kennis en sturing nodig. Hen vrij bidden en vrij zetten plus een stuk onderwijs is essentieel. Tevens is het een bekend dat de Indiase bevolking meer aan neemt van buitenlanders dan van hun eigen bevolking. Wat mij betreft een dringende oproep om een vervolg te geven aan de crusade door eengedegen bijbels onderwijs programma voor de pastors.

Door: Bart Stoit