Indonesie 22 tot 24 Juli 2011

Indonesie reisverslag door Willem J. Ouweneel

’s Morgens kregen we de prachtige katamaran van de burgemeester ter beschikking om naar een eiland te varen waar we heerlijk gesnorkeld hebben boven een schitterend koraalrif. Na de lunch hebben we Helga gedoopt in de zee, over haar gebeden en voor haar gezongen. Daarna naar de kleermaker, om ons (Jan Sjoerd, Wilbert en mij) batikhemden te laten aanmeten – ook een geschenk van de burgemeester.
‘s Avonds tussen 8 en 9 traden Jan Sjoerd en ik met ps. Abraham Yuwono en een andere predikant op in een tv-show, die theoretisch een miljoen mensen kan bereiken (Pacific tv). Jan Sjoerd moest spreken over ‘bitterheid’, en ik over ‘teleurstelling’ in bijbels licht, met vragen van de twee predikanten. Heel veel christenen in Minahasa zijn trouwe kijkers naar dit programma. Intussen had Mattheus een jeugdsamenkomst in een kerkgebouw, waar veel jongeren hun leven voor het eerst of opnieuw aan de Heer toewijdden en het team voor hen bad.

Zaterdag 23 juli
Een erg hete en vochtige dag… ‘s Morgens bezochten we een plaatselijke gevangenis, waar we in de kerkzaal een dienst belegden. Het zaaltje zal vol gevangenen, van wie velen enthousiast meezongen. Els gaf een getuigenis van haar bekering en Jan Sjoerd sprak erover wat het is de Heer Jezus toe te behoren. Daarna deden we een oproep, waarop de meeste gevangenen naar voren kwamen. Een van hen was een districtshoofd, een christen, die echter wegens corruptie tot zeven jaar was veroordeeld! We baden intens met hem en zegenden hem en zijn gezin. Zo baden we met alle anderen. De Geest was machtig aanwezig, zodat velen krachtig werden aangeraakt.
Na de lunch (in een restaurant waar we schitterend uitzicht over de Manado en de zee hadden) gingen we naar de enorme vuilnisbelt, waar velen van de allerarmsten ‘wonen’ en er zoeken wat van hun gading is. Enkele tientallen kwamen bij elkaar, aan wie ik het evangelie mocht brengen. Daarna kwamen ze allemaal naar voren, zodat we hen konden zegenen. Ook op deze plek werkte de Geest op bijzondere wijze, zodat we ook hier konden waarnemen hoe de Geest mensen aanraakte. ‘Vallen in de Geest’ wordt door velen bekritiseerd (zie mijn boekje over dat onderwerp) – maar in de gevangenis en op de vuilnisbelt konden we zien dat de Geest overal werkt, ook waar mensen het hele fenomeen totaal niet kennen. Na deze bediening aan de mensen deelden we eten uit onder hen, plus speelgoed voor de vele kinderen.
’s Avonds gaf Jan Sjoerd een bijbelstudie in een radioprogramma, waarin hij ook voorbede deed voor de luisteraars; we konden een deel ervan horen in de auto. De rest van het team bracht de avond gezellig door aan de rand van het zwembad. Het was ons laatste vrije moment, want morgen is het weer een drukke dag met vijf preekbeurten: twee voor Mat, twee voor mij en één voor Jan Sjoerd. Maandag naar huis!

Zondag 24 juli
’s Morgens hebben Mattheus, Jan Sjoerd en ik elk in een andere kerk gepreekt. Daarna een echt Manadese lunch (met vlees van vleermuis en rat). Er zijn maar liefst 115 (!) pinkstergemeenten in Manado, afgezien van een aantal charismatische, evangelische en baptistengemeenten. ‘s Middags heb ik in de centrale pinkstergemeente gepreekt (2500 zitplaatsen, tweederde vol) en Mattheus in een ‘Roos van Sharon’-gemeente. Om 19:00 sprak hij ook in de centrale pinkstergemeente, die nu bijna vol zat. Het is een zeer kleurrijke gemeente, met vele schilderingen, gekleurde ramen en een zee van bloemen, plus prachtige dansgroepjes en Manadese muziek (soort xylofonen). Aan het eind van de dienst kwamen er zoveel mensen naar voren dat we niet eens met iedereen konden bidden… Daarna ons laatste souper met Mattheus en zijn gezin (die nog wat langer blijven). Morgen hopen we om 14:00 (8:00 Ned. tijd) te vertrekken voor een tocht van 25 (!) uur: via Jakarta, Singapore en Frankfurt naar Amsterdam. Jan Sjoerd reist vanuit Jakarta door naar Australië. Dinsdagochtend ca. 9:00 uur hopen we aan te komen.